Laurits!

Denne gongen er det Laurits som skal minnast!

Me var heldige og fekk helst på han i Oslo, då me var med Håvard til Norway cup.
Budde fantastisk fint på Ekeberg, koste oss i varmen, handla, bada og heia på Sveio-gutane. På Ulvøya låg godguten under paraplyen og koste seg i sommarkvelden, etter ein aktiv dag med mykje triveleg tøys saman med dadda. Neste dag var strandpledd bytta med seng på Ullevål, og smilet var fråverande då doddo kom for å helse på. Laurits hadde vondt, og han kjempa med alt han hadde i vekene etterpå. Men trass tapre foreldre, god hjelp på Rikshospitalet, bøner og gode tankar frå slekt og vener, døydde vesleguten.

Takk for at me fekk bli kjent med deg! Når me seglar den vesle raude seglbåten, er du med oss i tankane!
Dadda, doddo, bestetante og besteonkel lyser fred over Laurits sitt minne!